BARON

Ogólna liczba: 4272

Kobiety: 2194

Mężczyźni: 2078

Ranga: 1148

Województwa
  1. ŚLĄSKIE / 2816
  2. OPOLSKIE / 636
  3. WIELKOPOLSKIE / 168
  4. DOLNOŚLĄSKIE / 114
  5. KUJAWSKO-POMORSKIE / 107
  6. MAŁOPOLSKIE / 99
  7. ZACHODNIOPOMORSKIE / 54
  8. LUBUSKIE / 50
  9. ŁÓDZKIE / 49
  10. POMORSKIE / 48
  11. MAZOWIECKIE / 47
  12. PODKARPACKIE / 35
  13. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 26
  14. LUBELSKIE / 9
  15. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 8
  16. PODLASKIE / 6
Powiaty:
  1. KATOWICE / 216
  2. OPOLSKI / 206
  3. PSZCZYŃSKI / 205
  4. TARNOGÓRSKI / 171
  5. ŻYWIECKI / 154
  6. GLIWICKI / 147
  7. MIKOŁOWSKI / 144
  8. RUDA ŚLĄSKA / 143
  9. PIEKARY ŚLĄSKIE / 134
  10. OPOLE / 127
  11. RYBNIK / 125
  12. TYCHY / 118
  13. BIERUŃSKO-LĘDZIŃSKI / 113
  14. LUBLINIECKI / 111
  15. ZABRZE / 109
  16. CIESZYŃSKI / 109
Gminy:
  1. M. KATOWICE / 216
  2. M. RUDA ŚLĄSKA / 143
  3. M. PIEKARY ŚLĄSKIE / 134
  4. M. OPOLE / 127
  5. M. RYBNIK / 125
  6. M. TYCHY / 118
  7. M. ZABRZE / 109
  8. PSZCZYNA / 93
  9. ŁODYGOWICE / 89
  10. M. BIELSKO-BIAŁA / 89
  11. ORZESZE / 78
  12. SUSZEC / 69
  13. M. MYSŁOWICE / 63
  14. M. GLIWICE / 62
  15. M. BYTOM / 57
  16. M. ŻORY / 53

forma żeńska równa formalnie męskiej: Baron

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Baronowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Baronówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Nobil(em) domin(um)... Marcissium dictum Baron (1440) XVIII SSNO I 95
  • Baron 1440 RymNPol I 21
  • Baron 1662, XVIII AntrP I 220
  • Pauline Baron 1883 NOles 22
  • Andreas, Carl Baron 1887 NOles 22

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Baron, od ap. baron 'wyższy dostojnik państwowy, senator' SXVI , por. NAp , możliwe też zniekształcenie nazwiska Baran.

  • niederywowane
  • Baron

zob. Baran

Możliwa zmiana -o- > -a- przed spółgłoską n.

Nazwiska motywowane przezwiskami charakteryzującymi stanowią najliczniejszą grupę polskich nazwisk. W funkcji przezwiska, później spetryfikowanego w nazwisko, mógł wystąpić niemal każdy wyraz pospolity mający samodzielne znaczenie. Mogła tu działać kreacja metaforyczna, metonimiczna, za pomocą epitetu oraz charakterystyki poprzez zawód, stanowisko, pełnioną funkcję. Współczesne nazwiska odapelatywne od charakteryzujących przezwisk różnią się brakiem ekspresywności. Są one jednak dowodem na stosunki międzyludzkie, obserwację świata zewnętrznego i innych ludzi. Podstawę nominacji stanowiło porównanie człowieka do zwierząt, roślin, przedmiotów oraz charakterystyka odnosząca się do cech fizycznych, wyglądu, zachowania nazywanego. Wykorzystywane w tym procesie były apelatywy rzeczownikowe i przymiotnikowe najczęściej o negatywnym znaczeniu desygnacyjnym lub konotacyjnym, rzadziej – o znaczeniu pozytywnym. Są wśród tego typu nazwisk takie, które są formalnie równe wyrazom pospolitym – tworzone są w drodze onimizacji na płaszczyźnie przezwisk i przenoszone do kategorii nazwisk. Są też twory derywowane sufiksalnie oraz derywaty paradygmatyczne. Nie zawsze możliwe jest ustalenie podstawy i formantu – nazwiska mogą być wieloznaczne semantycznie i strukturalnie. Do tej grupy należą też nazwiska wskazujące na wykonywany zawód, stanowisko, godność, pełnioną funkcję. Od nazwisk od charakteryzujących przezwisk różni je brak przezwiskowości i ekspresji – tu odwoływano się bezpośrednio do znaczenia motywującego leksemu. Mamy więc przejście od deskrypcji określonej niepełnej do nazwiska, czyli np. ktoś był kowalem i nazywa się Kowal. Stawia to takie nazwiska w strefie przejściowej między apelatywem a nazwą własną. Proces ich powstawania opierał się na deskrypcji lub metonimii. Stosunkowo późno przezwiska charakteryzujące uległy petryfikacji w nazwiska. Przyjmuje się, ze dokonało się to najwcześniej w XVIII wieku. Stereotypowo nazwiska te nazywa się chłopskimi, gdyż najliczniej występowały w tej dawnej warstwie społecznej. W innych warstwach społecznych często podlegały „ulepszaniu” przez dodanie sufiksu –ski (i jego rozszerzeń) lub –icz (i jego rozszerzeń). W innych krajach pierwotne znaczenie nazwiska Baron nie musi odpowiadać znaczeniu pol. apelatywu; może oznaczać męża, samca owcy lub dziecko albo wiązać się z równobrzmiącą n. m.

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
  • Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I